Bahala na!

Lumalala na ang mga sistema ng bawat tao.
Nalamon na sila ng telebisyon at radyo. Naiimpluwensiyahan na sila ng mga banyaga. Nasaan na ang hinihinging demokrasya? Kahit sila ay naging bilanggo ng sarili nilang mga pagiisip at prinsipyo. Kahit na sinasabi nilang nais nilang maging malaya, sinasara nila ang kanilang mga puso at isipan mula sa mga bagay na makakpag-bigay sa kanila ng kalayaan.

Sagot daw dito ay ang pagiging nationalistic? Itinanong ito noon sa isang social studies class ko noong ako ay nasa high school? Ano ang nasyonalismo? Papaano ito nakakamtan? Hindi ko rin alam ang sagot sa katanungang yan. Dahit pati ako, tumatangkilik sa likha at ideya ng mga banyaga. Kaya sa aking pananaw, ako pa rin ay bilanggo.

Sa larangan ng demokrasya sa pulitika, lumalabas ang mga tao kahit saan upang kunin muli ang nawala mula sa kanila, ngunit lalo lamang na lumalaki ang problema. Walang solusyon.

Walang solusyon dito. Kahit ako, hindi ko alam. Napakarami nang namatay at nasira ang buhay ng dahil sa pagbabago ng sistema. Sila ay nabigo.

Ako, at ang aking sistema, kapag nakakasama, pinapalitan ko, dahil mayroon ang akong karapatan at kapangyarihan na gawin ito. Pwede kong ipagpaliban ang kaisipang banyaga at yakapin ang sarili kong kultura. Pero papaano sila? Hindi nila hawak ang mga ito. Hanggang kalian sila magtitiis? Mas masaya ba sila sa ganoong sistema o ito ay kanilang sisirain.

Bahala na!